Dromen najagen

Het is nu ongeveer 3,5 geleden dat ik begonnen ben met hardlopen. Nog geen 5 minuten kon ik achtereen rennen. Drama was het! Maar ik begon, hield vol en vond het op den duur nog leuk ook! En nu ben ik verslaafd.

Tijdens een run loop je je hoofd leeg. En kom je tot de beste ideeën en oplossingen. Of dit nou mijn beste idee is, dat kan ik pas op 6 oktober 2018 zeggen. Maar het is wel een droom van mij! En ik ga het doen!

1370878-01865560735.jpeg

De organisatie claimt dat het de mooiste en zwaarste marathon van Nederland is: de Kustmarathon Zeeland. Ik denk dat het voor mij in ieder geval de mooiste marathon zal zijn (en ook de zwaarste!) De start is in Burgh-Haamstede. Het eerste stuk loop je over verhard parcours en vervolgens stukken via het strand en de duinen. Delen onverhard parcours dus en een glooiend landschap langs de mooie Zeeuwse kust. Om daarna te finishen in het mooie en gezellige Zoutelande.

Al tijden zit het lopen van de Kustmarathon Zeeland in mijn hoofd. Maar of ik de finish zou halen, dat wist ik niet. Dus durfde ik niet. Maar als je het niet probeert, weet je zeker dat je het niet haalt! Dus ik ga het gewoon proberen!

Inmiddels heb ik een persoonlijk trainingsschema laten maken. De trainingen zijn gevarieerd en op basis van mijn hartslag. Alles zit erin: intervaltrainingen, korte (vlotte) duurlopen, lange langzame duurlopen en herstel. Mijn hersteltraining doe ik middels fietsen en crosstraining, zodat ik mijn lichaam minder eenzijdig belast.

Mijn schema bevat grofweg 3 perioden van 4 weken: 3 weken kilometers opbouwen + 1 week rust (rust is dan wel trainen, maar minder kilometers). De eerste 2 weken van mijn schema zitten er op. De lange duurlopen zitten alweer op 20 kilometer. En het voelt goed! Ik probeer goed naar mijn lichaam te luisteren. Een schema is een leidraad die ik probeer aan te houden, maar als het even te veel is dan is het toch de kunst om jezelf genoeg rust en herstel te gunnen!

Ik zal jullie de komende tijd op de hoogte houden van mijn trainingen!

Advertenties

Raceverslag Halve van Renesse 27 mei 2018

Een normaal mens zou die dag op het strand liggen en gaan zwemmen in de zee. De wellicht wat minder normale mens ging die dag een halve marathon rennen over het strand en door de duinen. Bloedjeheet en benauwd was het. Ploeteren door mul zand. Je raadt het al: ik hoorde bij de groep van minder normale mensen!

De hele week was het al erg warm. In Limburg broeierig. Zou de halve van Renesse wat verkoelende zeewind gaan brengen?

Samen met mijn man maar Zeeland gereden, want ja hij moest deze prestatie van mij natuurlijk weer vastleggen op camera!

De start was super relaxed en de sfeer top in het gezellige Renesse. Eerst via de duinen in de richting van het strand gelopen. Wat was het daar al warm, maar mijn benen voelden zo licht als veertjes! En dat zou ik nodig hebben! Na enkele kilometers kwamen we aan bij het strand. Prachtig! Maar…..

Het was vloed! Dat betekende alleen maar mul zand! Ploeteren werd het dus meteen! Ik vond het echt heel warm en zwaar en dacht hoe ga ik dit doen? Dit is niet te doen! Na een paar kilometer heb ik zelfs heel even gedacht om uit te stappen. Maar een DNF (did not finish)? Nou way! Dat Wil Daantje niet!! Dus verder geploeterd, gedribbeld, kleine pasjes en om mee heen gekeken om toch van de omgeving te genieten. Want wat was het mooi! Ik ben langs de vloedlijn gaan lopen, het zeewater gaf wat verkoeling aan mijn voeten en na een paar kilometer was er wat meer nat zand. Bij 10,5 km gingen we het strand af, de duinen in! Nog meer mul zand hahaha maar prachtig was het! Inmiddels kwam ik steeds meer wandelaars tegen, zij waren een uur eerder vertrokken voor het wandelevenement.

Blij was ik dat ik mijn eigen drinken (ik loop op ranja met wat zout, perfecte sportdrank!!) bij me had. Maar op den duur had ik alles al op dus ik had de waterposten hard nodig. Gelukkig waren er voldoende verzorgingsposten ingericht. Drinken, water sponzen en weer door! De laatste kilometers waren verhard, maar versnellen zat er niet meer in. Ik was op, hahaha! 2 kilometer nog, ik hoorde het omroepen van de finishers al! En wat was het laatste stuk gaaf! Lieve en enthousiaste toeschouwers, dat heb je dan nodig en dat doet zooo goed! Ik was superblij dat ik had doorgezet en het had gehaald! Deze medaille kwam niet vanzelf, ik heb er keihard voor gestreden en dat is mooi!!

Raceverslag Koning van Spanje trail 2018

Het gros van de Nederlanders lag die dag waarschijnlijk te zonnen of zat op een terras. Maar ergens in Zuid-Limburg in het plaatsje Gulpen ontstond een saamhorigheid tussen trailrunners die allemaal daar waren voor hetzelfde doel: het lopen van de Koning van Spanje trail! Een verslag van een bloedhete racedag.

Op zaterdagmiddag was ik al aangekomen in Gulpen. Ik had namelijk een mooie prijs gewonnen en mocht met Gearlimits en Salomonrunning deelnemen aan de Koning van Spanje trail! Eerst kennismaken met de andere twee winnaars en de mensen van Gearlimits, Salomon en uit Montafon! Heel gezellig en ook supertof dat we die middag mochten klimmen bij Rocca en korte wandelclinic kregen aangeboden! Het klimmen had ik nog niet eerder gedaan, maar het ging best goed al zeg ik het zelf en het was heel leuk om te doen! ’s Avonds naar de pasta party, startnummer ophalen en daarna naar het hotel. Het weekend was al goed begonnen, maar er moest natuurlijk de volgende dag nog gelopen worden!

Na een goed ontbijt ben ik al vroeg vanuit mijn hotel vertrokken naar het terrein van de trail. Ik wilde de anderen zien starten met hun 43km trail. Ik had gekozen voor de korte afstand: 12km. Ze gingen van start en wat was het toen al warm! Ik heb nog even geshopt (natuurlijk! Haha) en toen mijn tas afgegeven. Om 11.15 uur kon ik van start.

De route begon direct al met een pittige klim de heuvel op. Hartslag schoot meteen omhoog! Ik had me bedacht dat ik deze trail lekker op gevoel ging lopen. Laatst ben ik helemaal stuk gegaan tijdens een cityrun en toen vond ik het eigenlijk helemaal niet leuk. Hardlopen moet genieten zijn! En dat zou hier wel gaan lukken in het prachtige heuvelland! De eerste vijf kilometers waren toch al zwaar hoor, zeker door de hitte. Ik probeerde mijn energie goed te verdelen tussen het klimmen en afdalen. En toen kwam ik wel in een lekker ritme eigenlijk! Bloedjeheet dus en bij de verzorgingspost rond de 7km heb ik mijn handen even in een emmer water gedompeld en mijn gezicht nat gemaakt om wat af te koelen. En weer door!

Trailrunnen gaat wat mij betreft niet om de tijd die ik neerzet, maar om genieten van de natuur, jezelf tegen komen en weer doorgaan. Je kunt veel meer dan je denkt! Dat leer je wel tijdens een trail! Tegelijkertijd wilde ik wel enigszins doorlopen, want ik had geen idee waar ik zat ten opzichte van de veeglopers. En die wilde ik niet in mijn nek voelen hijgen! De prachtige route werd afgewisseld met stukken bos en af en toe toch een ieniemienie beetje wind. Het was ondanks de hitte echt genieten! Onderweg kwam ik steeds de mensen van Gearlimits tegen die druk in de weer waren om ons te filmen met camera en drone.

Nog een paar pittige klims en even later kwam het laatste stuk alweer in zicht. Toen was het alleen nog maar afdalen. Voor mijn gevoel ging het zo hard dat mijn voeten mijn lijf bijna niet konden bijhouden (Dit bleek later wat genuanceerder te liggen hihi!). En het was over een zand/stenen pad dus ook nog wel oppassen geblazen dat ik niet uit zou glijden. Laatste stukje over het gras en om de hoek was de finish al! Medaille werd omgehangen en ik bleek als 33e dame te zijn gefinisht. Daar ben ik supertrots op! Zou de krachttraining van afgelopen tijd zijn vruchten af gaan werpen? Dat is misschien iets voor een andere blog…

Voor nu geldt: nagenieten en nog eens nagenieten! Dit was zo’n weekend dat alles klopte. Ik hoop dat het avontuur nog niet ten einde is! Maar of ik de hoofdprijs maar Montafon ook mag winnen, op dat antwoord moet ik nog even wachten. Maar op afgelopen weekend kan ik nog lang door!

Compressiekousen tijdens het hardlopen

Steeds vaker zie je ze tijdens trainingen en tijdens hardloopwedstrijden: hardlopers die compressiekousen dragen. Wat is het nut hier nu eigenlijk van? En werkt het echt? Hier schrijf ik deze review over. Ik wil er bij vermelden dat dit mijn persoonlijke ervaringen zijn, niet gebaseerd op reclame!!

Hardlopen is hoe dan ook een blessuregevoelige sport. Als je veel traint of kilometers aan het opbouwen bent, vraag je veel van je lichaam. Het is een zware belasting voor je spieren en gewrichten.

Degenen die mijn hardloopavonturen een beetje volgen, weten dat ik af en toe enthousiast kilometers aan het vreten ben. Ik houd wel van een beetje uitdaging, dus ook de trails komen om de hoek kijken. Een flinke belasting dus! En ook ik kreeg na verloop van tijd pijntjes… en wel aan mijn scheenbenen. Een snijdende pijn: shin splints op komst! Oppassen werd het dus en gas terugnemen! Maar ik wilde natuurlijk wel blijven trainen!

Ik had al vaker gehoord en gelezen over compressiekousen. Eigenlijk wist ik niet wat ik ervan moest geloven… Wetenschappelijk zou de werking niet zijn bewezen. Maar veel lopers gaven aan baat te hebben bij het gebruik van compressiekousen. Het zou goed voor de doorbloeding van je spieren zijn, je zou minder last krijgen van vermoeide benen en spierpijn, minder last van shin splints en sneller herstellen. Aangezien ik nu toch pijn aan mijn schenen had, besloot ik toch maar eens een paartje aan te schaffen en het gewoon uit te proberen.

Inmiddels heb ik een paar tubes (deze zijn zonder voetje dus je kunt je eigen favoriete sokken erbij dragen) en ik heb een paar kousen (met voetje).

Vele trainingen en loopjes verder heb ik nu de nodige ervaring opgedaan met de tubes en de kousen. Ik ben blij dat ik ze heb uitgeprobeerd! Sinds ik deze gebruik heb ik nagenoeg geen last meer van pijn aan mijn schenen! Als ik al een beetje last heb, dan is het de volgende dag verdwenen! Het ondersteunt dus goed tijdens het lopen en bevordert bij mij ook echt het herstel! Ik loop eigenlijk niet meer zonder!

Er zijn natuurlijk verschillende merken op de markt die compressiekousen aanbieden. Ik heb zelf de tubes van Herzog en de compressiekousen van Stox. Beide zijn fijn, maar er zijn verschillen. Het voordeel van tubes is dat je je eigen sokken erbij kunt kiezen. En die zitten soms simpelweg het prettigst. Daarentegen vind ik de compressiekousen van Stox erg zacht aanvoelen, dus mis ik mijn losse sokken absoluut niet! De kousen van Stox krijg ik wel gemakkelijker aan en uit dan die van Herzog. Maar beide merken vind ik erg fijn. Er is 1 nadeel van tubes en compressiekousen: als de temperatuur waarin je traint hoog is, zijn tubes of kousen warm. Maar zolang het geen 30 graden is, train ik niet meer zonder!

Careless Running

careless running

Tijdens een conferentie heb ik Fanny Drenthe leren kennen. Ook een hardloopfan, en….. met een verhaal over een heel mooi project: Careless Running. Zelf weet ik heel goed wat hardlopen je allemaal kan brengen en daarom was ik direct enthousiast over dit mooie project. Tijd voor een interview met Fanny! Hiermee hoop ik een klein steentje bij te dragen om dit project (nog) meer bekendheid te geven en wellicht anderen te inspireren!

1.Wie ben jij en wil je iets over jezelf vertellen? Mijn naam is Fanny Drenthe (35 jaar). Ik ben werkzaam als adviseur beleid en strategie bij MEE Zuid-Limburg. Een hele prettige werkplek, met hele fijne, warme collega’s. De visie en missie van MEE sluiten aan bij mijn eigen opvattingen over een inclusieve samenleving. Ik kom vrijwel altijd thuis met het gevoel dat ik een zinvolle bijdrage lever aan de maatschappij. Het nieuwe werken bij MEE maakt dat ik flexibel kan werken. Heel fijn want naast weknemer ben ik moeder van twee kinderen, Amélie van 6 en Quinn van 4 jaar. In mijn vrije tijd zing ik, loop ik hard en houd ik ervan om veel verschillende leuke dingen te doen met mijn familie, vrienden en kinderen zoals wandelen, naar theater gaan, koffie drinken, dansen.

2. Wat voor organisatie is MEE en welke rol speelt MEE bij Careless Running? 
MEE Zuid-Limburg is een maatschappelijke organisatie. MEE biedt in alle Zuid-Limburgse gemeenten cliëntondersteuning aan kwetsbare burgers met een beperking of andere kwetsbaarheid Naast cliëntondersteuning biedt MEE ook participatieprojecten gericht op meedoen mogelijk maken en deskundigheidsbevorderingen voor mantelzorgers, vrijwilligers en professionals. MEE gelooft in een samenleving waarin iedereen er toe doet. Een inclusieve samenleving waarin ieder mens het recht heeft om in zijn eigen omgeving mee te doen. MEE wil door middel  van haar dienstverlening mensen met beperkingen ondersteunen om een zo zelfstandig mogelijk leven te leiden en om zo volwaardig mogelijk te participeren in de samenleving. Dit doen we door mensen bijvoorbeeld te ondersteunen bij het voeren van gesprekken met instanties, bij het aanleren van vaardigheden zoals omgaan met rouw, agressie, het leren opbouwen en onderhouden van een sociaal netwerk en het vinden van een passende woning, vrijetijdsbesteding of werkplek. De MEE dienstverlening kenmerkt zich door expertise m.b.t. mensen met een beperking, regio en stelsel overschrijdend werken, preventief, onafhankelijk, en wanneer nodig outreachend werken en zoveel mogelijk aansluiten bij de eigen kracht van de cliënt en zijn of haar omgeving.
Careless Running is een voorbeeld van een participatieproject dat MEE samen met Ophovenerhof te Sittard heeft ontwikkeld en uitvoert.

3. Hoe is Careless Running ontstaan en wat willen jullie ermee bereiken?
In 2015 en 2016 was ik werkzaam als cliëntondersteuner bij MEE. Ik kwam regelmatig in gezinnen waar sprake was van een kind met een beperking. Ik merkte dat ouders, met name moeders, vaak het gevoel hadden dat ze alleen waren met hun lastige situatie. Een kind met een zorgvraag (bv. door autisme, ADHD, fysieke of lichamelijke beperking) vraagt vaak veel energie van de ouders. Ik merkte dat deze ouders vaak nauwelijks aan zichzelf toe kwamen.
Zelf was ik destijds begonnen met hardlopen en ik merkte hoe het je fysiek en psychisch sterker maakt. Ik merkte dat ik mede daardoor mijn rol als moeder beter aan kon.
Ik dacht wat zou het mooi zijn als ik deze ouders met elkaar in contact kon brengen zodat ze merken dat ze niet de enige zijn. En wat zou het nog mooier zijn als ik met ze kon gaan rennen.  Via de innovatiegroep van MEE kwam het idee terecht bij Bert Ramakers, bestuurder van Ophovenerhof en start to run trainer. Hij zei meteen: “Dit is een geweldig idee. Dit gaat we doen!” En zo ontstond Careless Running. In 2016 is de eerste editie Careless Running in Sittard-Geleen van start gegaan.

4.Wat is Careless Running en voor wie is het bedoeld? Careless Running is een samenwerking tussen MEE en Ophovenerhof. Het is hardlopen, lotgenotencontact en informatie voor ouders van kinderen met een zorgvraag. In totaal 15 trainingen wordt toegewerkt naar 5km lopen aan één stuk. Tevens is er aansluitend ruimte voor de vragen van ouders m.b.t. het lopen, maar ook m.b.t. hun zorgen.

5.Moet je al sportief zijn om de trainingen van Careless Running te kunnen volgen? Nee, je hoeft geen basisconditie te hebben om te kunnen starten. Aan de hand van een opbouwschema wordt je conditie vanzelf opgebouwd. Wandelen en hardlopen wordt afgewisseld. Plezier in lopen en het contact met andere ouders staat voorop. En als hardlopen niet bij je past dan is wandelen ook mogelijk. In 2016 ontstond er na de eerste 6 weken een wandelgroepje van 3 dames. Hardlopen vonden ze niet leuk. Maar ze wilden wel graag met de groep bij elkaar blijven komen. Bij Careless Running kan dat.

6. Door wie worden de trainingen verzorgd?
Door twee trainers: een cliëntondersteuner van MEE met affiniteit met hardlopen en een hardlooptrainer met kennis van zorg. Samen zijn zij in staat om een verantwoord hardloopprogramma te bieden, om de groepsdynamiek te ondersteunen en de vragen van de ouders te beantwoorden. Afhankelijk van wat er onder de ouders speelt, wordt het netwerk van MEE en Ophovenerhof gebruikt om de ouders van de juiste informatie te voorzien. De afgelopen twee seizoenen hebben we bijvoorbeeld een Wlz consulent, een jobcoach en een voedingsconsulent uitgenodigd om informatie te komen geven. Er is ook een coach gekomen die de ouders een mindfulness training heeft aangeboden. Daarnaast rent er een medewerker van Bizzomate mee. Werknemers van Bizzomate moeten 10% hun tijd maatschappelijk verantwoord inzetten. In dat kader rent in Sittard-Geleen Jordy DelaHaye mee. Voor Jordy verbreed het zijn horizon en voor de deelnemers en trainers geldt hetzelfde. Jordy brengt hele andere waardevolle kennis en energie in. Na de 15 weken waren Jordy en de deelnemers zo enthousiast dat Jordy en de groep zelfstandig zonder de twee “professionals” zijn verder gegaan.

7. Wat is de kracht van Careless Running?
De kracht is de combinatie van hardlopen, lotgenotencontact en informatie. Het inzetten van hardlopen als middel en niet als doel. Lopen doe je naast elkaar, je hebt een gezamenlijk uitdaging, je moet iedere stap zelf zetten. Door lopen krijgen gesprekken sneller diepgang. Waarschijnlijk doordat emoties eerder aan de oppervlakte komen doordat je vermoeid raakt.
De kracht zit hem ook in de verbinding met elkaar. Tussen deelnemers. Bij Careless Running ben je niet de uitzondering. Anderen herkennen een heleboel zaken en kunnen je hierbij ondersteunen.  Maar ook tussen professionals. Je leert elkaar kennen en dat levert waardevolle verbindingen op tussen voorliggend veld, zorgaanbieders, ondernemers in het lokale sociale domein.

8. Wat zijn de ervaringen van deelnemers van Careless Running als zij een tijdje hebben meegetraind?

“Ik ben ook heel wat wijzer geworden door de informatie waardoor ik toekomst voor mijn dochter duidelijker zie.”

“Ik ben ontzettend blij dat ik mee heb gedaan, ik ben een nog rijker mens geworden. De contacten en het bezig zijn met sport is een hele fijne combinatie.”
“Ik ben trots op mezelf en 3x per week een goed gevoel samen lopen is erg leuk! Slaap beter!”

“Ik ben trots op het volhouden en voel me daardoor zelfverzekerder”
“Ik zit echt lekkerder in mijn vel. Had niet in de gaten dat ik DIT nodig had.”

De deelneemsters van de pilot Careless Running Sittard–Geleen voelden zich na Careless Running fysiek sterker, psychisch sterker, hun sociale leven verbeterde en ze konden hun rol als moeder beter aan.

Resultaten pilot studie Careless Running Sittard-Geleen
Gemiddelde cijfers deelnemers
voor aanvang na 6 weken na 15 weken
Conditie 5.5 6.4 7.4
Psyche 7.4 8.0 8.3
Sociale leven 6.9 7.4 8.1
Aankunnen van rol als moeder 7.4 8.3 8.3

Veel van de deelnemers van 2016 rennen nu nog steeds wekelijks samen. Careless Running is een waardevol onderdeel van hun leven geworden.

14 maart start er weer een nieuw seizoen Careless Running in Sittard-Geleen en in Meerssen-Valkenburg. Dus iedereen die het ook wilt ervaren is meer dan welkom!!

Het filmpje van Careless Running is te zien op de website www.carelessrunning.nl
en youtube: https://www.youtube.com/watch?v=wHqVMrxIgn8&t=7s

 

            Dames lotgenotengroep Careful Running

Crossen door de bossen

Meegedaan met de Bosloop Leudal! Wat een leuke kleinschalige en gezellige loop was dit! Een kort verslag van een prachtige ijskoude racedag.

12 km op een tempo van 11 km/u stond er op mijn schema. deze loop liep ik dus als training. Met de loopgroep gingen we deelnemen aan verschillende afstanden. Ik vond het een erg ambitieus tempo wat mijn trainer had bedacht voor het bos. Ik dacht eigenlijk niet dat ik dit zou halen….vond het niet reëel….

De Bosloop Leudal is een loop waarbij je kunt kiezen hoeveel rondjes van 3 km je loopt. De keuze bestaat uit 1 tot 5 rondjes. Ik ging dus voor 4 rondjes.

Lekker vlot van start en de eerste twee rondjes waren eigenlijk zo voorbij. Toen was ik ook goed warm gelopen en het ging zooo lekker! Normaal gesproken ben ik niet zo van steeds hetzelfde rondje lopen, maar hier vond ik dat geen probleem. En onderweg kwam ik steeds bekenden tegen, omdat er verschillende parcoursen bleken uitgezet. dus veel ge-highfived onderweg, dit gaf steeds een extra boost! En wat een prachtige omgeving! Ik houd van de natuur en genoot volop!

Tijdens de gehele race kon ik mijn tempo verbazingwekkend goed vlak houden. Ik finishte op de klok op één uur en 3 minuten (parcours was net geen 12 km totaal maar dat geeft niet) en had mijn doel van 11 km/u dus ruimschoots gehaald! Ik heb nog nooit zo goed kunnen lopen door het bos. Ik zeg: runner’s high!!

Trailrun over onbekende paadjes

Een heerlijk gevoel geeft dat me: paadjes ontdekken in een gebied waar je nog niet eerder bent geweest. Lekker struinen door de bossen en over de hei! Het liefst vroeg in de ochtend, als de zon net opkomt. En zo ging ik op pad vanaf ons gehuurde natuurhuisje!

Heerlijk, de frisse buitenlucht van de ochtend, de geur van het bos en nog wat krakende sneeuw onder mijn schoenen. Mijn trailschoenen zijn geen overbodige luxe! We zijn op de Veluwe. Ik start mijn trailrun bij landgoed Tongeren, via een lange brug door het moerassig gebied. Hierna arriveer ik in het bos.

Het is een prachtig gebied met mooie hoogteverschillen! Mijn trailhartje gaat sneller kloppen! Over slingerpaadjes vervolg ik mijn route. Het wordt een echte mindfulness run: ik kan het niet laten steeds even te stoppen om de omgeving in me op te nemen en foto’s te maken. Ik vind het fijn om nu niet op tijd of snelheid te hoeven letten.

Na een paar kilometer arriveer ik bij de Tongerense hei. In februari staat de hei natuurlijk niet in bloei, maar het is er prachtig!

Het zonnetje schijnt en het vriest nog. Dit is heerlijk loopweer! Ik heb eigenlijk geen zin om terug te gaan, maak er nog een klein lusje aan vast. Dit brengt me op een heuvel waarvandaan ik een prachtig uitzicht heb over de hei! Nu weer verder, een stukje nog door het bos en terug naar ons natuurhuisje. Lekker aan de koffie! Ik had de ochtend niet beter kunnen beginnen!

Hardloop-struggles

Het lijkt allemaal erg eenvoudig dat hardlopen. En een ideale sport want je hoeft je ene voet maar voor de andere te zetten en je kunt het overal doen! En zo begon ik 3 jaar geleden met hardlopen! Heel enthousiast en met veel discipline ging ik 3 keer per week op pad. Natuurlijk ben ook ik begonnen met het schema van Evy! En dat beviel goed!

Inmiddels ben ik heel wat kilometers, trainingen en wedstrijden verder. Hopelijk ook wat wijzer en ik weet inmiddels dat er ook heel wat techniek bij hardlopen komt kijken.

De snelste zal ik nooit worden (en dat hoeft ook niet!), maar ik ben wel altijd op zoek om mezelf te verbeteren. Het beste uit mezelf te halen! Nu train ik sinds kort bij een loopgroep met een echte trainert en krijg heel wat tips om een betere loper te worden. Een greep uit de tips die ik nu een paar keer per week te horen krijg:

  • Armen in een hoek van 90 graden en bewegen vanuit de schouder!
  • Maak je lang (“touwtje!”) En loop recht
  • Vanuit je enkels je lichaamsgewicht naar voren!
  • Hoge pasfrequentie
  • En last but not least: core aan!

Je loophouding verbeteren is niet iets wat je in een week kunt veranderen, maar door alle tips en training hoop ik vooruit te gaan! Het is ook leuk om dit met loopmaatjes te oefenen. Heb er vertrouwen in, zeker nu ik ook in de gym te vinden ben om sterker te worden.

1 ding weet ik inmiddels zeker: een “strenge” trainer en veel trainen samen met je maatjes helpt je verder!

Nou doei! Ik ga nog even oefenen! (“Touwtje!!”)

Help, ik heb geen tijd om te sporten!

We kennen het allemaal wel: opleiding, werk, gezin, een sociaal leven….. Druk, druk en nog eens druk! Hoe maak je dan toch tijd voor jezelf om fit en in shape te blijven? En hoe blijf je gemotiveerd om nu WEL dat doel wat je zo graag wilt te behalen? Want die goede voornemens heb je niet voor niets gemaakt! Met deze tips haal jij vast en zeker je doel:

  1. Kies een sport of activiteit die je echt leuk vindt. Als het echt je ding is, dan ga je er ook voor!
  2. Maak iedere week een planning en zet in je agenda wanneer jij aan je eigen fitplan gaat werken. Dan weet niet alleen jij, maar ook je partner/ gezin dat dat jouw momentje me-time is!
  3. Plan zoveel mogelijk jouw fit-moment op vaste dagen of tijdstippen. Dat geeft een structuur waardoor je minder snel uitstelgedrag gaat vertonen. 
  4. Stel voor jezelf een helder maar vooral ook een reëel doel. Je hoeft niet de snelste topsporter te worden of de meest afgetrainde mens op aarde. Zorg dat het leuk blijft! Als je je doel hebt bereikt stel je gewoon weer opnieuw een doel voor jezelf. 
  5. Beloon jezelf als je je doel hebt behaald! Misschien dat nieuwe sportshirt of die nieuwe schoenen? Of die lekkere lunch!
  6. Sport samen met een maatje. Samen is more fun en  je hoeft er niet tegenop te zien dat je alleen moet gaan!
  7. Zit je tijdelijk in een drukkere periode? Het is echt niet erg om even je plannen wat aan te passen en iets rustiger aan te doen. Als je maar bezig blijft! Niemand zit te wachten op een oververmoeid lichaam. 
  8. Wissel af! Tenzij je echt verslaafd bent aan 1 sport, is het erg leuk om af en toe ook eens iets anders te doen. In plaats van hardlopen stap je eens op de fiets of crosstrainer. Zo blijft het leuk en je lichaam wordt minder eenzijdig belast!
  9. Schrijf je in voor een leuk evenement! Het is altijd gezellig en tof om gelijkgestemden te ontmoeten en je sport daarmee ook eens in een andere omgeving. 
  10.  En last but not least: luister naar jezelf! Als je merkt dat je lichaam vermoeid is of je krijgt pijntjes, weet dan dat een schema of fitplan niet heilig is. Wees verstandig en doe dezelfde training nog een keer of een stapje terug. Zo kun je blijven trainen en dat is beter dan maar door blijven gaan en later een blessure op te lopen!

Succes!!